Blog

Klopt dit wel?

Ik las vorig weekend in de Volkskrant in de rubriek “Klopt dit wel?” het artikel waarin ze controleren of de berichtgeving over burn-outklachten bij leraren klopt. In een eerdere berichtgevingen werd gesteld dat 1 op de 5 basisschoolleraren burn-outklachten ervaart (zie ook cijfers CBS, klik hier).

Het artikel spit door de gegevens en komt tot de conclusie dat 1 op de 5 helemaal niet klopt. Het is zelfs erger: 1 op de 4 basisschoolleraren ervaart burn-outklachten! En er is geen onderscheid tussen leraren van de basisschool en docenten op het voortgezet onderwijs. Iets wat volgens sommige berichtgevingen wel zo zou zijn.

In een ander artikel wordt gesteld dat het aanzien van leraren flink aan het dalen is (voor artikel klik hier) Door verschillende partijen wordt vervolgens geroepen dat er meer geld naar de leraren moet om het aanzien op te krikken. Mijn mening is dat extra geld voor de leraren fijn is, maar dat het probleem daarmee niet opgelost is.

Dreigende burn-out

Zo sprak ik kortgeleden een leraar over het komende schooljaar. Hem is de keuze gesteld: of een klas van 40 leerlingen of een klas van 37 leerlingen. Ik heb hem gevraagd waar hij voor kiest. Zijn antwoord was dat hij nog niet goed wist welke klas hij zou kiezen. Op mijn vraag of er ook nog andere keuzes waren, zoals bijvoorbeeld de twee klassen splitsen in drie klassen, werd ontkennend geantwoord. Hij wilde er met de directie over praten omdat hij, terecht, vindt dat er zo geen kwalitatief onderwijs gegeven kan worden. De directie heeft echter aangegeven dat hier om meerdere redenen geen discussie over mogelijk is. Deze indeling van de klassen is al besloten en daar wordt niets aan veranderd.

Vraagje:

Als deze leerkracht er bijvoorbeeld 100 euro per maand bij zou krijgen, stijgt dan zijn aanzien? Is het dan ineens wel mogelijk om kwalitatief goed onderwijs te geven aan een groep van 40 kinderen. Denk je dat de ouders dan ineens blij zijn en de leerkracht het aanzien krijgt dat hij eigenlijk verdient? Eerlijk zeggen.

Deze leerkracht heeft ooit vanuit een idealisme gekozen voor een beroep in het onderwijs, niet voor het aanzien maar omdat hij graag de kinderen les wilde geven. Dat is wat hij het volgende jaar ook weer zal doen, aan een klas van 37 of 40 kinderen. Hij zal zijn best doen om ieder kind de aandacht te geven dat het vraagt. Hij zal zijn best doen en net als voorgaande jaren weer over zijn eigen grenzen heen gaan. De burn-outklachten zullen hem niet vreemd zijn. Les geven zal ten koste van zijn gezondheid gaan. Daar doet een extra zakcentje niets aan.

Drastisch veranderen

Er zal iets drastisch moeten veranderen in het onderwijs om te zorgen dat het aantal leerkrachten met burn-outklachten naar beneden gaat. Niet alleen in de financiële vergoeding. Enkele ideeën:

– klassen moeten kleiner worden

– schoolleiding moet meer luisteren naar de problemen die de leerkrachten ervaren en daar ook oplossingen voor realiseren

– schoolleiding dient faciliterend naar de leerkrachten toe te zijn en deze leerkrachten in plaats van regeltjes en (beperking van) uitgaven op de eerste plaats te zetten

– leerkrachten moet meer voor zichzelf opkomen en desnoods op de barricaden gaan staan

– ouders moeten leerkrachten niet als plaatsvervanger in de opvoeding zien maar als leerkracht en hen ook zo behandelen

– ouders moeten realistisch zijn over de mogelijkheden van hun kinderen

– er moet meer naar de individuele ontwikkelingsvraag van de kind gekeken worden in plaats van de algemene deler van de hele groep

– beginnende leerkrachten moeten goed ingewerkt worden

Duidelijk is dat de hoeveelheid leraren met burn-outklachten schrikbarend hoog is. Veel te hoog en daar zal op korte termijn geen verandering in komen als de schoolleiding en de leraren zelf dit niet als een serieus probleem zien. De houding van de schoolleiding naar de leraren toe dient te veranderen. De leraren zelf dienen meer voor zichzelf op te komen en de werkdruk, houding van de schoolleiding en ouders  niet meer te accepteren. Ga desnoods staken!

→

Peter Bakkum

Coach / Trainer

Ik werk graag met mensen en ben daaruit nieuwsgierig wat je drijft. Ik heb begrip voor de belemmeringen die je ervaart in je leven. Ik ga graag samen met je kijken wat je kan doen om die belemmeringen weg te werken. Dat doe ik vanuit mijn passie voor mijn beroep: het werken met mensen om hen hun wensen en doelen te laten realiseren, met het helpen bij het oplossen van hun problemen.

Reageren? Leuk!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.